Það er alltaf sama sagan þegar maður kemur hingað í partý og gleðiríkið Ísland. Litlu fyrirmyndarenglarnir okkar breytast smá saman í litla óþekktarpúka þegar rútínunni er raskað svona svakalega.
Tala nú ekki um þegar á bætist að foreldrarnir eru svo uppteknir við að fara út á lífið að þær eru í pössun hingað og þangað hægri vinstri.

Nú er svo komið að til dæmis eru þær hættar að taka það í mál að sofna í eigin rúmum. Sú stóra sofnar í ömmu og afa rúmi og sú litla annað hvort strýkur vilt og galið úr ferðarúminu sínu eða gólar og galar þar til hún fær að sofna í mömmu og pabba rúmi.

Svo tók Júlía fyrsta búðar episodið sitt um daginn þegar það var búið að lofa henni skóm sem voru svo ekki til í hennar stærð. Fátt jafnhressandi og að vera með organdi lítinn óþekktarorm inn í virðulegri fatabúð.

Í morgun var síðan sú litla óvenju morgunfúl og lá og organdi á gólfinu eftir að mamma og pabbi gerðust svo djörf að ætla troða henni í stólinn sinn til að borða morgunmat sem hún var by the way búin að biðja um.

Já það er sko líf og fjör. Er ekki best að reyna framlengja dvölina og gera þær ennþá trylltari?